Σάββατο, 20 Αυγούστου 2011

Ελληνικός Σύνδεσμος Φιλολόγων



Ο Ελληνικός Σύνδεσμος Φιλολόγων είναι ένας ιστοχώρος ο οποίος συνδέει τους φιλολόγους μεταξύ τους. Ετσι, γίνεται ανταλλαγή απόψεων και πολλές δραστηριότητες όπως έρευνα, συγγραφικό έργο, κλπ. Δεν αποτελεί συνδικαλιστικό όργανο παρά μόνο έναν επιστημονικό χώρο που παρέχονται πληροφορίες, συμβουλές κι ενημέρωση. Το επιστημονικό περιοδικό που εκδίδεται είναι επίσημα αναγνωρισμένο και έχει την στήριξη και συνεργασία πολλών ελληνικών πανεπιστημίων και καθηγητών. Για πληροφορίες-εγγραφές στο texnesgrammata@gmail.com


Βρείτε τον ΕΣΦ στο www.ofilologos.blogspot.com

Πως βρίσκω το πρόγραμμα της εξεταστικἠς;

Αρκεί να ακολουθήσεις την παρακάτω διαδικασία:

*Πηγαίνοντας στην ιστοσελίδα του Πανεπιστήμιου www.uop.gr, επιλέγεις "Σχολές και Τμήματα"
*Κάνεις κλίκ στο "Τμήμα Φιλολογίας"
*Έπειτα, επιλέγεις "Προπτυχιακές σπουδές", εκεί θα βρεις τρεις συνδέσμους: έναν για τον Οδηγό Σπουδών, έναν για το Ωρολόγιο Πρόγραμμα Εξαμήνου κι έναν για το Πρόγραμμα της Εξεταστικής.

Ένας πιο γρήγορος τρόπος να κατεβάσεις το πρόγραμμα είναι μέσω το must magazine 

Σάββατο, 26 Φεβρουαρίου 2011

Κοσμητορικές εκλογές στη σχολή ανθρωπιστικών επιστημών και πολιτισμικών σπουδών

Πραγματοποιήθηκε χθες, Πέμπτη, στο αμφιθέατρο της σχολής η παρουσίαση των υποψηφίων για τις κοσμητορικές εκλογές. Για το χρίσμα του κοσμήτορα υποψήφιοι είναι οι καθηγητές κα Ευρυδίκη Αντζουλάτου - Ρετσίλα από το τμήμα Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Διαχείρησης Πολιτισμικών Αγαθών και κος Γιώργος Ανδρειωμένος από το τμήμα Φιλολογίας.
Αρχικά, το λόγο έλαβε η κα Ρετσίλα, η οποία, αφού πραγματοποίησε μια σύντομη παρουσίαση του έργου της ως διδάσκουσα, αναφέρθηκε στο όραμά της για τη σχολή, στην προσπάθεια της για μελλοντική προώθηση καίριων ζητημάτων που αφορούν τόσο το Τ.Ι.Α.Δ.Π.Α όσο και το τμήμα Φιλολογίας αλλά και στην όσο πιο δυνατή, από μέρους της, προσπάθεια υλοποίησης μεταπτυχιακών προγραμμάτων και για τα δύο τμήματα με ιδιαίτερη αναφορά στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα ειδικής αγωγής που εκκρεμεί, στο μεταπτυχιακό για το τμήμα Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Δ.Π.Α που δρομολογείται, στο μεταπτυχιακό κλασικής φιλολογίας για το τμήμα Φιλολογίας και στο ήδη υπάρχον διατμηματικό μεταπτυχιακό πρόγραμμα της ηθικής φιλοσοφίας.
Στη συνέχεια ανέβηκε στο βήμα ο κος Ανδρειωμένος ο οποίος, αντίθετα με την προλαλήσασα συνάδελφό του, δεν προέβη στην παρουσίαση του επιστημονικού του έργου αλλά στις συλλογικές προσπάθειες που έκανε ως μέλος ΔΕΠ για τη διευθέτηση ζητημάτων που αφορούν τους φοιτητές της σχολής. Εκτός αυτού, πρότεινε μια σειρά από δραστηριότητες που μπορούν να πραγματωθούν στη σχολή όπως η δημιουργία μιας επετηρίδας, ηλεκτρονικής εφημερίδας και κινηματογραφικής λέσχης. Εντύπωση προκάλεσε το γεγονός πως ο κος Ανδρειωμένος δεν επιβεβαίωσε τη μελλοντική ύπαρξη προγραμμάτων μεταπτυχιακών σπουδών επικαλούμενος δήλωση του υφυπουργού Παιδείας περί μη υλοποίησης νέων τέτοιων προγραμμάτων τουλάχιστον μέχρι το 2012, δεδομένης της υφιστάμενης οικονομικής κρίσης από την οποία διέρχεται η χώρα. Δεσμεύτηκε όμως πως με την εκλογή του θα είναι δίπλα και στα δύο τμήματα υπερασπιζόμενος τα αιτήματά τους.
Να σας υπενθυμίσουμε πως οι κοσμητορικές εκλογές θα λάβουν χώρα την Τετάρτη, 2 Μαρτίου 2011 στο χώρο της σχολής Ανθρωπιστικών Επιστημών και Πολιτισμικών Σπουδών.

Πέμπτη, 24 Φεβρουαρίου 2011

Ειδική Αγωγή

Σύντομα νέα στήλη

Επίλογος

Κι αν έφτασα τόσο μακριά, ήταν για να μην ακούσω που δε μου αποκρίθηκαν
κι αχ, πλανήθηκα πολύ σε δρόμους, ακολουθώντας τούτο η εκείνο, κληρονόμος μιας ανεξήγητης ώρας: τότε που όλα θα εξηγηθούν,
χωρίς λόγια η και χωρίς να υπάρχουμε καν — όταν, τέλος, ξαναγύρισα η πόλη είχε λεηλατηθεί, τα βαγόνια αναποδογυρισμένα,
η εξέγερση ήταν πια παρελθόν κι όσοι απόμεναν όρθιοι πυροβολούσαν ακόμα
για ένα φτωχό έπαθλο στα υπαίθρια σκοπευτήρια
και το βράδυ «τι ώρα είναι;» ρωτάς, «οχτώ» σου απαντάνε,
με τέτοιες άθλιες βεβαιότητες ζούμε
και κανείς δεν είδε το έγκλημα — αφού το τέλειο έγκλημα έγινε
εκεί που δεν μπορεί πια τίποτα να συμβεί. Όμως εγώ υπήρξα ανυπόμονος
σαν κάποιον που ανοίγει την ομπρέλα του σε καιρούς ξηρασίας (ίσως γιατί δε θέλει να ξεχάσει),
ή κάποιον που ντύνεται γυναίκα για να πει ένα ψέμα ακόμα παιδικό —
μη μ’ αδικείτε, λοιπόν, αν έκλεισα τα μάτια, ήταν για να υπερασπίσω τον κόσμο
ή θυμόμουν τα χέρια της μητέρας καθώς έβαζαν τη σκούπα πίσω απ’ τη χαλαρωμένη πόρτα — στερεώνοντας ίσως κάτι πιο μακρινό,
ενώ το κοιμητήρι, αντίκρυ, θρόιζε απαλά, σαν το σύντομο επίλογο ενός μυστηρίου.

Τάσος Λειβαδίτης, από τη συλλογή Σημειώσεις

Δημητρίου Λιαντίνη

Έλληνες θα ειπεί δύο και δύο τέσσερα στη γη.
Όχι δυο και δύο είκοσι δύο στον ουρανό Έλληνες
θα ειπεί να τελείς στους νεκρούς τις χοές της Ηλέκτρας.
Όχι κεριά στους νεκρόλακους και δηνάρια στο σακούλι του τουρκόπαπα.
Έλληνες θα ειπεί να τιμάς τακτικά στους Δελφούς το "γνώθι σαυτόν".
Όχι να κάνεις την εξομολόγηση στους αγράμματους "πνευματικούς" και στους μαύρους ψυχοσώστες.
Έλληνες θα ειπεί να σταθείς μπροστά στη στήλη του Κεραμεικού
και να διαβάσεις το επιτύμβιο: "στάθι και οίκτιρον"
Σταμάτα και δάκρυσε...γιατί δε ζω πια.
Κι όχι να σκαλίζεις πάνω στους σταυρούς κορακίστικα λόγια και νοήματα:
"προσδοκώ...ανάσταση νεκρών"
Έλληνες θα ειπεί το πρωί να γελάς σαν παιδί.
Το μεσημέρι να μιλάς φρόνιμα.
Και το δείλι να δακρύζεις περήφανα.
Κι όχι το πρωί να κάνεις μετάνοιες στα τούβλα.
Το μεσημέρι φοροφυγάς στο κράτος και επίτροπος στην ενορία σου.
Και το βράδυ να κρύβεσαι στην κώχη του φόβου σου και να ολολύζεις σαν βερέμης. 

Μην βάζεις ξυπνητήρι, αν φοράς ωτασπίδες

Όταν ο Αδόλφος Χίτλερ επιχείρησε να αλλάξει τον κόσμο με τον πιο αποτρόπαιο και βίαιο τρόπο, όλοι κατάλαβαν πως επρόκειτο περί φασίστα. Δεν είμαι βέβαιη, μα νομίζω πως εκείνη η περίτεχνα κουρεμένη ιδέα από μουστάκι ενίσχυσε κατά πολύ την εικόνα του δεσποτικού μονάρχη. O φύρερ αυτοαποκαλούνταν εθνικοσοσιαλιστής. Είναι πραγματικά άξιο νοητικής καταπόνησης το πως η λέξη "σοσιαλισμός" συνδέεται τόσο συχνά με ολοκληρωτικά και αντιλαϊκά καθεστώτα βίας και ανοσιότητας. Από την άλλη, ο Γεώργιος Παπαδόπουλος, δικτάτορας κι αυτός και πραξικοπηματίας, έκανε λόγο για "επανάσταση". Ακολούθησαν φιμώσεις, προπυλακισμοί, στιγματισμός και εξορίες των αντίμαχων ιδεολογιών.
Πίσω στο 2010, οι ρομαντικοί ιδεολόγοι θεωρούν τον φασισμό κάτι το ντεμοντέ, αρωματισμένο με τη μπόχα μιας παλιάς εποχής, πολιτική θέση που πλέον δεν συναντάται παρά μόνο σε κάτι καφενεία γραφικών με το όνομα "Έλλας". Βέβαια, ακόμη κι ένα νήπιο θα μπορούσε να διακρίνει την διαφορά της δημοκρατίας από την σύγχρονη ευρωπαϊκή πολιτική.

Σήμερα, οι επονομαζόμενοι σοσιαλιστές κυβερνούν μια χώρα που πάσχει από αυτοάνοσο νόσημα "αγνώστου αιτίας και προελεύσεως". Κι όπως συμβαίνει με τα περισσότερα αυτοάνοσα νοσήματα, η αιτία είναι το Τσέρνομπιλ, αλλά δεν θα σας το ομολογήσουν ποτέ. Η πρώτη μεγάλη λακκούβα με λασπόνερα στο στοχασμό μου επί των επίκαιρων είναι η διαπίστωση ότι η μοναδική γνήσια φιλελεύθερη πολιτική προάγεται και πραγματώνεται από το σοσιαλιστικό κόμμα της χώρας, από μια κλασάτη Αριστέρα δηλαδή (να σημειωθεί ότι ο όρος Αριστερά χρησιμοποιείται μόνο κατ' όνομα στην ελληνική πραγματικότητα). Πράγματι, κολακευτικοί όροι όπως "ανταγωνιστικότητα", "επιχειρηματική πρωτοβουλία" και "βιομηχανική ανάπτυξη" αποτελούν συνήθη κλειδιά στα φέηγ βολάν με τις βασικές θέσεις μιας Δεξιάς παράταξης.

Κάπως έτσι, τα ταξικά χάσματα στην οικονομία και την πολιτική φαρδαίνουν, γίνονται απροσπέλαστα και γεμιζουν πιράνχας. Μεταρρύθμιση και αναδιανομή: οι μεγαλοκέφαλοι της οικονομίας πλουτίζουν ακράδαντα περισσότερο, η χαμηλότερη τάξη ξηλώνει τις τσέπες από τα σακάκια της, δεν τις χρειάζεται πια. Είναι προφανές: η γνώμη σου δεν μετράει επουδενί. Ακόμη κι ο Γιώργος Αυτιάς διαρρηγνύει το ιμάτιόν του.

Πολλοί συγκρατούμενοι μας στο χάος της πολιτικής πραγματικότητας (όπου ως "συγκρατούμενοι" εννοούνται οι πρώην "πολίτες" με τους οποίους βρισκόμαστε πλέον ενόψει ενός οικονομικού χειμμάρου που θα μας καταπιεί όλους χωρίς να ζητήσει τα παλιά μας ψηφοδέλτια) πιστεύουν πως φταίνε οι εγχώριοι πολιτικοί. Φοβάμαι πως είναι κάτι περισσότερο ύποπτο. Φοβάμαι πως πρόκειται για εκείνες τις γνωστές σκοτεινές δυνάμεις που προέρχονται από ένα άλλο κράτος χωρίς κουλτούρα και με μόνη τοπική συνταγή την "φάτε τους όλους", το κράτος του χρήματος και των τραπεζών.

Γνωστός πολιτικός τούτου του κράτους αποκάλεσε τους "πολίτες" των οποίων ηγείται "γουρούνια". Ένας νέος μικρός Αδόλφος με εχθρική κατεύθυνση προς τους ημεδαπούς. Κανείς δεν ταράζεται. Κανείς δεν μιλάει για ανθελληνισμό. Η αντίδραση του λαού ήταν άμεση: αρχίσαμε να κάνουμε όινκ-όινκ και να κυλιόμαστε στις λάσπες. Κάποιοι εξομολογήθηκαν, αλλά κανείς δεν έβαλε τη σκούπα στη μπρίζα. Μας είπε "γουρούνια" με το καμάρι του αδαή και μας είπε γουρούνια γιατί έχουμε χιούμορ. Από εδώ και στο εξής θα μας φωνάζουν γουρούνια, όπως μέχρι πρότινως αποκαλούσαν τους Εβραίους "σκουλήκια". Είναι γεγονός: η Αφροδίτη της Μήλου μας έκανε κωλοδάχτυλο-βγάλτε το Focus από τη λίστα του συναισθηματικού εμπάργκο σας.

Εάν σήμερα βάλουμε τους κυβερνώντες μας να φυσήξουν στο καλαμάκι του ρατσιστο-τεστ, θα χτυπήσει κόκκινο, αλλά ο πηλικιοφόρος νεαρός δεν θα τολμήσει να κόψει κλήση. Βέβαια, δεν είναι μόνο ο φυλετικός πανζουρλισμός (που υφίσταται εξόφθαλμα), αλλά είναι και η παντελής έκλειψη του ταπεινού ηλίου των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Έχουμε ελευθερία της γνώμης; Παρακαλώ, ας μας απαντήσουν η Μπακογιάννη, η Σακοράφα, ο Δημαράς και ο Οικονόμου. Έχουμε ελευθερία της άποψης και της έκφρασης κύριε Παπαχρήστο; Έχουμε μήπως ελευθερία της πληροφόρησης; Ή μήπως κάποια πουλημένα δέρατα δεν πληρώνουν φόρους, δεν έλεγχονται, δεν υποχρεούνται να ακολουθούν την νομικά κατοχυρωμένη δεοντολογία τους, συσκοτίζουν, καλύπτουν, ραδιουργούν, χειραγωγούν;

Δεν έχουμε Δημοκρατία κύριοι. Δεν είναι σημάδι των καιρών. Δεν είναι ηθική η κρίση. Έχουν τελειώσει οι μπαταρίες στο ξυπνητήρι μας, αυτό είναι. Ο μεγαλύτερος εχθρός μας σήμερα είναι η Ευρώπη, ένα τεράστιο κράτος φιλελεύθερων, αδίστακτων και μισανθρωπιστών με μοναδικό άμεσο στόχο τη γενική καθαριότητα του χωρικού πεδίου που διοικούν απόλυτα και ανεξέλεγκτα. Κι όταν λέω "γενική καθαριότητα" εννοώ ότι θα σας δώσουν τη μαύρη σακκούλα στο χέρι, θα σας διατάξουν να μπείτε μέσα και θα πείτε και "δόξα τω θεώ".

Κάντε τη πρώτη κίνηση: κλείστε την τηλεόραση από το τηλεκοντρόλ. Σκουπίστε τον κώλο σας με την εφημερίδα και πάμε στη Βούλη. Μέσα στη Βουλή, αυτή τη φορά.

[Τραγική ειρωνία: γνωρίζετε φυσικά ότι η λέξη Βουλή προέρχεται από το ρήμα "βούλομαι" (=επιθυμώ, εθέλω). Ως εκ τούτων Βουλή = η λαϊκή επιθυμία.]

Καλημέρα
Βίλλυ Μπέλο